Hij heeft mij geleerd niet te snel tevreden te zijn; echte genieters moeten kunnen vechten. Bij zin in eten, niet gelijk genoegen nemen met dat tafeltje dat net niet gezellig is, en als de diepvriesbitterballen beter zijn bij de Dirk, fiets je tien minuten verder, anders krijg je spijt.
Gister was het Koningsdag, we hebben een uur gezocht naar de beste loempia-stand. Van de eerste naar de tweede naar de rest tot toch weer naar die eerste want die leek toch het best. Ik heb een uur gelopen, maar gelukkiger krijg je me niet, dan als ik mag zien hoe hij grijnzend van die eerste vegetarische mini loempia geniet. Lessen van een vader.